Τελικά τι είναι αυτό που καθορίζει το κρασί σε ένα τραπέζι και το οδηγεί στην τελική του σκηνή;
Αν σκεφτούμε ότι ένα τραπέζι μπορεί να είναι ένα επαγγελματικό δείπνο, ένα πρώτο ραντεβού ή μια φιλική συνάντηση, τότε το κρασί είναι συχνά το στοιχείο που θα λύσει τη συζήτηση.
Είναι η στιγμή όπου οι άνθρωποι σηκώνουν το ποτήρι στον αέρα, το παρατηρούν στο φως για να δουν το χρώμα του, το κουνάνε ελαφρώς για να απελευθερωθούν τα αρώματα και τελικά ευχόμαστε όλοι μαζί «εις υγείαν».
Ας με συγχωρέσουν οι chef και οι μάγειρες.
Όσο κι αν οι γεύσεις τους συνεπαίρνουν τον εκάστοτε καλεσμένο, κανείς δεν ευχήθηκε ποτέ «εις υγείαν» κρατώντας ένα πιρούνι με τη μπουκιά ή ένα amuse-bouche που ετοιμάστηκε με ευλάβεια και αγάπη.
Η πρόποση ανήκει στο κρασί.
Και ίσως αυτό να εξηγεί γιατί το κρασί έχει τη δύναμη να αλλάξει την ατμόσφαιρα ενός τραπεζιού. Να χαλαρώσει τους ανθρώπους, να ανοίξει τη συζήτηση και να γίνει μέρος της ιστορίας.
Πολλές φορές, όταν επιλέγουμε ένα κρασί στην κάβα ή σε ένα εστιατόριο, η πρώτη σκέψη είναι η τιμή. Θεωρούμε ότι ένα κρασί με υψηλότερη τιμή πρέπει να είναι απαραίτητα και πιο εκλεκτό.
Στην πραγματικότητα όμως πίσω από μια φιάλη κρύβονται πολλοί παράγοντες — το terroir, η ποικιλία, η δουλειά του οινοποιού και ο χρόνος παλαίωσης.
Και πολλές φορές η αξία ενός κρασιού δεν βρίσκεται μόνο στην τιμή του, αλλά στην ιστορία που κουβαλά.
Wine is never just a drink.
It is a moment shared around the table.
Ίσως γι’ αυτό το κρασί έχει πάντα μια ιδιαίτερη θέση στο τραπέζι. Δεν είναι μόνο ένα ποτό. Είναι μια αφορμή για συζήτηση, μια μικρή παύση μέσα στη βραδιά, ένας τρόπος να μοιραστείς τη στιγμή με τους ανθρώπους γύρω σου.
Προσωπικά, μέσα από τη δουλειά μου, έχω δοκιμάσει αρκετές ετικέτες. Κάποιες είχαν έντονο storytelling και ήταν προσιτές. Άλλες ήταν ακριβές και εντυπωσιακές στο χαρτί, αλλά τελικά δεν είχαν κάτι να πουν στο ποτήρι.
«Η σωστή
επιλογή κρασιού σε ένα τραπέζι δεν είναι μόνο θέμα γνώσης. Είναι θέμα
κατανόησης της στιγμής.»
Και σε ένα φιλικό τραπέζι, πολλές φορές η καλύτερη επιλογή είναι αυτή που απλώς φέρνει χαρά στην παρέα.
Σημαντικό ρόλο βέβαια παίζει και το μενού. Όταν γνωρίζουμε από πριν τα πιάτα που θα ακολουθήσουν, μπορούμε να χτίσουμε καλύτερα την επιλογή του κρασιού ώστε να συνοδεύσει τη ροή του γεύματος.
Οι πιο γνώστες του κρασιού ίσως συμφωνήσουν ότι υπάρχουν ορισμένες ισορροπίες που δύσκολα διαψεύδονται.
Όπως ένα Ασύρτικο που στέκεται εξαιρετικά δίπλα σε ένα πιάτο ψαριού με την ορυκτότητα και τη φρεσκάδα του.
Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να σταθεί και ένα Pinot Noir όταν σερβίρεται δροσερό — μια επιλογή που πολλές φορές εκπλήσσει ευχάριστα στο τραπέζι.
Γιατί τελικά το κρασί δεν είναι απλώς ένα συνοδευτικό του φαγητού.
Είναι το στοιχείο που δίνει τον ρυθμό στη στιγμή και γίνεται μέρος της εμπειρίας ενός τραπεζιού.
______________________________________________
Το κρασί ξεκινά στο αμπέλι.
Η εμπειρία ολοκληρώνεται στο τραπέζι.
After the First Pour
Το κρασί ξεκινά στο αμπέλι.
Η εμπειρία ολοκληρώνεται στο τραπέζι.
After the First Pour
Γιάννης Αλεξάκης
